Η εισαγωγή των χωροκατακτητικών ειδών θαλάσσιων σε νέα περιβάλλοντα, από το «νερό έρματος, που συνδέονται με τα πλοία" τα πλοία τα κελύφη και μέσω άλλων φορέων έχει αναγνωριστεί ως μία από τις μεγαλύτερες απειλές για τους ωκεανούς του κόσμου.Ναυτιλιακές μεταφορές περίπου 10-12000000000 τόνους νερό έρματος σε όλο τον κόσμο κάθε χρόνο και υπάρχουν χιλιάδες των θαλάσσιων ειδών που είναι δυνατόν να μεταφέρονται μέσα σε νερό έρματος: βασικά τίποτα που είναι αρκετά μικρό για να περάσει μέσα από έρμα πρόσληψη νερού του πλοίου. Αυτό περιλαμβάνει τα βακτηρίδια και άλλα μικρόβια, μικρά ασπόνδυλα και τα αυγά, κύστεις και οι προνύμφες των διαφόρων ειδών. Εκτιμάται ότι ανά πάσα στιγμή, από 3.000 σε πάνω από 4.500 διαφορετικά είδη που μεταφέρονται σε δεξαμενές έρματος των πλοίων σε ολόκληρο τον κόσμο. Η μεγάλη πλειονότητα των θαλάσσιων ειδών που μεταφέρονται μέσα σε νερό έρματος δεν επιζούν του ταξιδιού. Ωστόσο, όταν όλοι οι παράγοντες είναι ευνοϊκοί, ένα εισαγόμενο είδος μπορεί να καθορίσει την αναπαραγωγική του πληθυσμού στο περιβάλλον υποδοχής και ακόμη και να εξαπλώνονται, έξω-ανταγωνιστικές αυτόχθονα είδη και πολλαπλασιασμό σε παρασίτων αναλογίες. Ως αποτέλεσμα, ολόκληρα οικοσυστήματα που μεταβλήθηκαν.Σε απάντηση στις απειλές που τίθενται από χωροκατακτητικά θαλάσσιων ειδών, η Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη (UNCED) που πραγματοποιήθηκε στο Ρίο ντε Τζανέιρο το 1992, κάλεσε ΙΜΟ και άλλων διεθνών οργανισμών να αναλάβουν δράση για να αντιμετωπίσει τη μεταβίβαση των επιβλαβών οργανισμών από τα πλοία.
Τον Δεκέμβριο του 1997 του ΙΜΟ που εγκρίθηκαν, με το ψήφισμα A.868 (20), την εθελοντική «Κατευθυντήριες γραμμές για τον έλεγχο και τη διαχείριση του θαλασσέρματος των πλοίων για την ελαχιστοποίηση της μεταφοράς επιβλαβών υδρόβιων οργανισμών και παθογόνων παραγόντων που δίνει γενικές συμβουλές για το πώς να ελαχιστοποιήσει την αφομοίωση των επιβλαβών οργανισμών και την καταγραφή βασικές απαιτήσεις για την εκτέλεση της ανταλλαγής υδάτων έρματος, και το Μάρτη του 2002, ο ΔΝΟ ενέκρινε εγκύκλιο MEPC/Circ.389 - MSC/Circ.1021 με θέμα "Σχεδιασμός προτάσεις για το νερό έρματος και τις επιλογές διαχείρισης των ιζημάτων στα νέα πλοία" λεπτομέρειες του σχεδιασμού προτάσεις για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της ανταλλαγής υδάτων έρματος και για τη βελτιστοποίηση της διαχείρισης του θαλασσέρματος.
Η διεθνής σύμβαση για τον έλεγχο και τη διαχείριση του έρματος των πλοίων νερού και των ιζημάτων (BWM Σύμβαση) εγκρίθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2004 από τη Διπλωματική Διάσκεψη για τη ρύθμιση και τον έλεγχο της διαχείρισης των υδάτων έρματος.
Η BWM σύμβαση θα τεθεί σε ισχύ δώδεκα μήνες μετά την ημερομηνία κατά την οποία δεν είναι μικρότερη από τριάντα μέλη, ο συνδυασμένος εμπορικός στόλος των οποίων συνιστά όχι λιγότερο από τριάντα πέντε τοις εκατό της ολικής χωρητικότητας της εμπορικής ναυτιλίας στον κόσμο, έχουν γίνει συμβαλλόμενα μέρη.
Για τη διαχείριση του υδάτινου έρματος, οι δύο βασικές προδιαγραφές που καθορίζονται από τη σύμβαση:
Δ1: ανταλλαγή θαλασσέρματος με απόδοση 95% ογκομετρική ανταλλαγής (για τα πλοία κατά την ανταλλαγή του νερού έρματος από την άντληση, μέσω της μεθόδου, άντληση μέσα από τρεις φορές τον όγκο του κάθε δεξαμενή έρματος θεωρούνται ισοδύναμα)?
Δ2: επιτρεπόμενα όρια βιώσιμων μικροοργανισμών στο νερό έρματος που πρέπει να απορριφθούν, ορίζεται ως ανώτατο αριθμό και το μέγεθος, ανά κυβικό μέτρο (λιγότερο από 10 βιώσιμων μικροοργανισμών ανά κυβικό μέτρο μεγαλύτερο ή ίσο με 50 μικρομέτρων ελάχιστη διάσταση και λιγότερο από 10 βιώσιμων μικροοργανισμών ανά χιλιοστόλιτρο λιγότερο από 50 μικρομέτρων ελάχιστη διάσταση και μεγαλύτερο ή ίσο με 10 μικρομέτρων ελάχιστη διάσταση). Ballast διαχείριση των υδάτων, σε συμμόρφωση με το D-2 πρότυπο, θα διενεργείται από συστήματα εγκεκριμένο τύπο θεραπείας.
Οι ημερομηνίες εφαρμογής σύμφωνα με τη BWM σύμβασης και απόφασης A.1005 (25) της 29ης Νοεμβρίου 2007 αναφέρονται στον πίνακα 1.
Εάν δεν αποφασισθεί άλλως στο μέλλον με ενιαία Διοικήσεων ή του ΔΝΟ, μετά την ημερομηνία έναρξης ισχύος της σύμβασης BWM (προς το παρόν άγνωστη) στα πλοία που μπορεί να του ζητηθεί να παράσχει αποδεικτικά στοιχεία ότι έχουν διεξαχθεί έρματος διαχείριση των υδάτων, σύμφωνα με τα παραπάνω, πράγμα που σημαίνει , στην πράξη, ότι στα χρόνια που έρχονται, όλα τα πλοία θα πρέπει να είναι εφοδιασμένα με ένα σύστημα επεξεργασίας νερού έρματος που συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις D-2.
Μέχρι σήμερα, 27 κράτη μέλη, που αντιπροσωπεύουν 25,32% του παγκόσμιου εμπορικού στόλου, έχουν επικυρώσει
τη Σύμβαση.
Παρά τα ανωτέρω, ορισμένα κράτη μέλη, όπως η Αυστραλία, ΗΠΑ και Καναδά, έχουν υιοθετήσει οι εθνικές απαιτήσεις σχετικά με τη διαχείριση του έρματος, που επιβάλλονται σε πλοία που δραστηριοποιούνται σε εθνικό ύδατά τους που πρέπει να εξεταστούν προσεκτικά.
Συγκεκριμένα, σε αρκετές περιπτώσεις, οι τοπικές εθνικές απαιτήσεις είναι αυστηρότερες από εκείνες που ζητούνται από την BWM σύμβαση για τα συστήματα επεξεργασίας που πληροί τα πρότυπα D-2.
