ΒΑΡΒΑΡΑ ΜΑΝΑΓΟΥ
3ος λόγος ένστασης: Παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης
του πολίτη προς την Διοίκηση.
Η αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του ιδιώτη έναντι της Διοίκησης αποτελεί έναν κανόνα, ο οποίος απορρέει από την αρχή του κράτους δικαίου, υπό την ειδικότερη έκφανση της αρχής της ασφάλειας του δικαίου. Συνοψίζεται στην παραδοχή, ότι οι παγιωμένες έννομες καταστάσεις, που το ίδιο το Κράτος έχει δημιουργήσει, εφόσον απορρέουν από αυτές συγκεκριμένες νόμιμες προσδοκίες, συγκροτούν ένα κεκτημένο από το οποίο ο κοινός νομοθέτης δεν δύναται να απόσχει (Βλ. ΔΕΚ υπόθεση C-5/1989 και υπόθεση C-94/1987 (με παρατηρήσεις Τρώντα), ΔιοικΔικ 1994, σέλ. 755έπ., Πρ. Παυλόπουλο, Τα τεκμήρια νομιμότητας και η αρχή της προστασίας της εμπιστοσύνης του διοικουμένου, ΕΔΔΔ 1987, σελ. 193επ., Γ. Κατρούγκαλο, Η προστασία της εμπιστοσύνης του πολίτη προς τα Κράτος, ΔιοικΔικ 1993, σελ. 940επ., σελ. 964). Επιπροσθέτως, η αρχή αυτή ορίζει πως τα διοικητικά όργανα οφείλουν να ενεργούν σύμφωνα με τους «κανόνες της καλής πίστης και των χρηστών ηθών..» (α. 42 παρ. 1 ΚΔΔικ).
Η αρχή της εμπιστοσύνης, συνδέεται άμεσα με τα «κεκτημένα δικαιώματα», τα οποία λειτουργούν, θετικά ή αρνητικά, ως όριό της και με τις αρχές της χρηστής διοίκησης και της επιείκειας, καθώς και με την ασφάλεια δικαίου, ως ειδικότερης μορφής της αρχής του Κράτους Δικαίου. Από τον κανόνα της χρηστής διοίκησης προκύπτουν τα εξής:
α) Αποτελεί επιτακτικό κανόνα δικαίου του οποίου η παράβαση συνεπάγεται παρανομία της Διοίκησης.
β) Ο κανόνας της χρηστής διοίκησης αναλύεται στην υποχρέωση της διοίκησης να ενεργεί ή να παραλείπει σύμφωνα με την καλή πίστη και τα χρηστά ήθη.
γ) Η συμπεριφορά της Διοίκησης, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, πρέπει να διέπεται από ευθύτητα, δηλ. να μην ενεργεί ή παραλείπει με την χρησιμοποίηση τεχνασμάτων νομιμοφανών ή παρανόμων, ώστε να μη θίγεται ούτε η λογική και αναμενόμενη εμπιστοσύνη των διοικούμενων στις πράξεις της, ούτε η συνυφασμένη με το Κράτος δικαίου, ασφάλεια δικαίου που πρέπει να κυριαρχεί σε μία έννομη τάξη (οράτε και Ελληνικό Διοικητικό Δίκαιο, Αναστ. Ι. Ταχος, εκδόσεις Σάκκουλα, 2005).
Στην προκειμένη περίπτωση, η παραβίαση της αρχής αυτής τεκμαίρεται από το γεγονός ότι η Υπηρεσίας Σας, με την κατάρτιση του προσβαλλόμενου πίνακα κατάταξης, εφηύρε ένα νέο προσόν το οποίο ουδόλως προβλέπεται στην προκήρυξη με αποτέλεσμα να με αιφνιδιάσει, να προκαλέσει την άνιση μεταχείρισή μου, να με αποκλείσει από την πρώτη θέση του πίνακα και εν τέλει να κλονίσει την δικαιολογημένη μου εμπιστοσύνη προς τη Διοίκηση ότι αυτή δεν θα ενεργήσει παρανόμως και δεν θα αιφνιδιάσει τον πολίτη με εκ των υστέρων μεταβολή των όρων και των προϋποθέσεων συμμετοχής σε μια διοικητική διαδικασία όπως είναι η διαδικασία συμμετοχής σε προκήρυξη.
