Barbara Managou : ΒΑΡΒΑΡΑ ΜΑΝΑΓΟΥ

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΒΑΡΒΑΡΑ ΜΑΝΑΓΟΥ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Επαγγελματίας δύτης

Παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του πολίτη προς την Διοίκηση.

ΒΑΡΒΑΡΑ ΜΑΝΑΓΟΥ

3ος λόγος ένστασης: Παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης

του πολίτη προς την Διοίκηση.

Η αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του ιδιώτη έναντι της Διοίκησης αποτελεί έναν κανόνα, ο οποίος απορρέει από την αρχή του κράτους δικαίου, υπό την ειδικότερη έκφανση της αρχής της ασφάλειας του δικαίου. Συνοψίζεται στην παραδοχή, ότι οι παγιωμένες έννομες καταστάσεις, που το ίδιο το Κράτος έχει δημιουργήσει, εφόσον απορρέουν από αυτές συγκεκριμένες νόμιμες προσδοκίες, συγκροτούν ένα κεκτημένο από το οποίο ο κοινός νομοθέτης δεν δύναται να απόσχει (Βλ. ΔΕΚ υπόθεση C-5/1989 και υπόθεση C-94/1987 (με παρατηρήσεις Τρώντα), ΔιοικΔικ 1994, σέλ. 755έπ., Πρ. Παυλόπουλο, Τα τεκμήρια νομιμότητας και η αρχή της προστασίας της εμπιστοσύνης του διοικουμένου, ΕΔΔΔ 1987, σελ. 193επ., Γ. Κατρούγκαλο, Η προστασία της εμπιστοσύνης του πολίτη προς τα Κράτος, ΔιοικΔικ 1993, σελ. 940επ., σελ. 964). Επιπροσθέτως, η αρχή αυτή ορίζει πως τα διοικητικά όργανα οφείλουν να ενεργούν σύμφωνα με τους «κανόνες της καλής πίστης και των χρηστών ηθών..» (α. 42 παρ. 1 ΚΔΔικ).

Η αρχή της εμπιστοσύνης, συνδέεται άμεσα με τα «κεκτημένα δικαιώματα», τα οποία λειτουργούν, θετικά ή αρνητικά, ως όριό της και με τις αρχές της χρηστής διοίκησης και της επιείκειας, καθώς και με την ασφάλεια δικαίου, ως ειδικότερης μορφής της αρχής του Κράτους Δικαίου. Από τον κανόνα της χρηστής διοίκησης προκύπτουν τα εξής:

α) Αποτελεί επιτακτικό κανόνα δικαίου του οποίου η παράβαση συνεπάγεται παρανομία της Διοίκησης.

β) Ο κανόνας της χρηστής διοίκησης αναλύεται στην υποχρέωση της διοίκησης να ενεργεί ή να παραλείπει σύμφωνα με την καλή πίστη και τα χρηστά ήθη.

γ) Η συμπεριφορά της Διοίκησης, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, πρέπει να διέπεται από ευθύτητα, δηλ. να μην ενεργεί ή παραλείπει με την χρησιμοποίηση τεχνασμάτων νομιμοφανών ή παρανόμων, ώστε να μη θίγεται ούτε η λογική και αναμενόμενη εμπιστοσύνη των διοικούμενων στις πράξεις της, ούτε η συνυφασμένη με το Κράτος δικαίου, ασφάλεια δικαίου που πρέπει να κυριαρχεί σε μία έννομη τάξη (οράτε και Ελληνικό Διοικητικό Δίκαιο, Αναστ. Ι. Ταχος, εκδόσεις Σάκκουλα, 2005).

Στην προκειμένη περίπτωση, η παραβίαση της αρχής αυτής τεκμαίρεται από το γεγονός ότι η Υπηρεσίας Σας, με την κατάρτιση του προσβαλλόμενου πίνακα κατάταξης, εφηύρε ένα νέο προσόν το οποίο ουδόλως προβλέπεται στην προκήρυξη με αποτέλεσμα να με αιφνιδιάσει, να προκαλέσει την άνιση μεταχείρισή μου, να με αποκλείσει από την πρώτη θέση του πίνακα και εν τέλει να κλονίσει την δικαιολογημένη μου εμπιστοσύνη προς τη Διοίκηση ότι αυτή δεν θα ενεργήσει παρανόμως και δεν θα αιφνιδιάσει τον πολίτη με εκ των υστέρων μεταβολή των όρων και των προϋποθέσεων συμμετοχής σε μια διοικητική διαδικασία όπως είναι η διαδικασία συμμετοχής σε προκήρυξη.

Παραβίαση της συνταγματικής Αρχής της Ισότητας και της Ίσης Μεταχείρισης.

ΒΑΡΒΑΡΑ ΜΑΝΑΓΟΥ

2ος λόγος ένστασης: Παραβίαση της συνταγματικής Αρχής της Ισότητας και

της Ίσης Μεταχείρισης.

Η αρχή της ίσης μεταχείρισης σαν βασική αρχή διακρίνεται τόσο από την γενική αρχή της ισότητας (άρθρο 4 παράγρ. 1 Σύντ.), όσο και από τις ειδικές εκδηλώσεις της γενικής αρχής, όπως είναι η αρχή της ισότητας των φύλων και η αρχή της ίσης αμοιβής για ίσης αξίας εργασία οι οποίες επίσης γνωρίζουν συνταγματική κατοχύρωση (άρθρο 4 παράγρ. 2, 22 παράγρ. 1 εδαφ. β’ Σύντ.).

Σύμφωνα με την αρχή της ισότητας όταν οι συνθήκες περισσότερων ανθρώπων είναι ουσιωδώς όμοιες, η νομική ρύθμισή τους πρέπει να είναι ίδια ως προς όλα αυτά τα πρόσωπα, ενώ όταν οι βασικές συνθήκες αυτών των προσώπων είναι ανόμοιες, η νομική ρύθμισή τους πρέπει να διαφοροποιείται. Το Σύνταγμα ορίζει ότι «οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου» (άρθρο 4 παράγρ. 1) δηλαδή ορίζει ότι τα νομοθετικά και διοικητικά όργανα οφείλουν να ενεργούν σύμφωνα με την αρχή της ίσης μεταχείρισης, ενώ τα δικαστήρια οφείλουν να ελέγχουν τις σχετικές παραβάσεις. Κατοχυρώνει δηλαδή ως ατομικό δικαίωμα την αξίωση των πολιτών για ίση μεταχείριση από το κράτος. Η αρχή της ίσης μεταχείρισης συνδέεται με την απαγόρευση των άμεσων και έμμεσων διακρίσεων. Εφαρμόζεται σε όλα τα πρόσωπα και το πεδίο της καλύπτει τους τομείς της κοινωνικής προστασίας, συμπεριλαμβανομένης της κοινωνικής ασφάλισης. Μέσα σε ένα κράτος, η δημιουργία άνισων καταστάσεων καθώς και η διαφοροποίηση των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των πολιτών δεν επιτρέπεται (άρθρο 5 παρ. 1 του Συντάγματος).